qalmaqalçı

qalmaqalçı
is. Daim qalmaqal düzəldən adam. . . Bu müstəbid təbiətli adam eyni zamanda bir küçə qalmaqalçısı qədər ağzısöyüşlü, tərbiyəsiz idi. M. İ..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем написать курсовую

Look at other dictionaries:

  • pərxaşgər — f. davakar, qalmaqalçı …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • ərbədəcu — ə. və f. davakar, qalmaqalçı, qovğaçı, dalaşqan …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • cəncəl — 1. sif. Qarışıq, dolaşıq, davalı, qalmaqallı, şər. <Dilara Ağagülə:> Nə üçün bütün bu cəncəl işlərdə gərək həmişə sən iştirak eləyəsən? Ə. M.. Fotoqraf. . özünü cəncəl işlərdən uzaq tuturdu. . S. Vəliyev. 2. Davakar, qalmaqalçı, öcəşkən,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • küy-kələkçi — is. Küy kələk salan; qalmaqalçı, hay küyçü, tez təşvişə düşən adam. <Sirat:> Çimnaz xala, yaxşı ki Veys də bir iki günə gedəcək, ona hələ bir şey deməyin! O bir az küy kələkçidir. Ə. Ə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qallı — sif. Qalmaqal salan, qalmaqalçı. Çoxlarını məhv elədi bu qovğalı, qallı dünya; Sultanlara qalmadı, yox, Nəsimiyə qaldı dünya. X. Rza. // Şıltaq. Ziba nimtənəli, tikmə köynəkli; Gözləri qəmzəli, qallı sənəm, gəl. X. Q …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qilü qalçı — sif. və is. Qilü qal salan, qalmaqalçı, davakar, dava dalaş salan, səsküy salan …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qovğaçı — is. Qalmaqalçı, davakar. Həmişə dava salan adam …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • şuluqçu — sif. və is. 1. Şuluq eləyən, nadinc, dəcəl. Şuluqçu uşaq. – <Sabir:> Bizdə bir Məmmədağa var, çox yaman şuluqçudur. S. R.. 2. Dələduz, qalmaqalçı, araya şuluqluqsalan. Şuluqçu adam …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”